Είναι εκπληκτικό το πως καταφέρνουμε πάντα εμείς οι Αρειανοί να συμβιβαζόμαστε με κάθε άσχημη κατάσταση και ακόμη όταν δεν κερδίζουμε αυτά που θέλουμε. Κάπως έτσι βγαίνει από όλους μας μια ανακούφιση για το τελικό 2-2 με την τελευταία ομάδα του πρωταθλήματος, κάπως έτσι πανηγυρίζουμε για τις μεταγραφές του Τάτου και του Ζαραδούκα όταν η ομάδα λόγω των εμμονών του Αλκαράθ δεν έχει στόπερ και μπακ...

Ο κουτσός με τον μονόφθαλμο αγωνιζόταν σήμερα σε ένα παιχνίδι που όποιος το παρακολούθησε πόνεσαν τα ματάκια του βλέποντας τους παίκτες και των 2 ομάδων να μην μπορούν να αλλάξουν πάσα στο 1 μέτρο. Τραγική κυκλοφορία της μπάλας, μηδαμινές εμπνεύσεις και αναίτιος πανικός στην άμυνα μόνο με την υποψία φάσης της Κέρκυρας. Όταν μάλιστα προηγείσαι και όχι μόνο δεν καταφέρνεις να κρατήσεις το σκορ ούτε για λίγα λεπτά αλλά στην επανάληψη αυτή η Κέρκυρα σε πιέζει και καταφέρνει να σου γυρίσει το παιχνίδι και να συνεχίζει να έχει τον έλεγχο του αγώνα χωρίς να κάνεις φάση τότε μάλλον καλά κάνουμε και χαιρόμαστε που την γλιτώσαμε με Χ. Και πως να μην εξελιχθούν έτσι τα πράγματα μιας και ο Λ.Αλκαράθ με κάθε ευκαιρία δείχνει ότι ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ούτε σε ποια ομάδα είναι, ούτε τι παίκτες έχει στην διάθεση του και φυσικά δεν έχει πάρει χαμπάρι την κρισιμότητα της κατάστασης. Έχει στοπερ αλλά προτιμάει να βάλει αμυντικό χαφ στην θέση του στοπερ, πήρε ποιοτικό αριστερό μπακ αλλά προτιμάει να το βάλει να αγωνιστεί ως χαφ, δεν έχει λύσεις για την επίθεση λόγω της απουσίας του Αγκάνθο και τον μοναδικό επιθετικό που μπορεί με μια προσωπική του ενέργεια να αλλάξει το αποτέλεσμα του αποφασίζει να τον αποσύρει από το 60', βλέπει παίκτες να επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη αλλά εξακολουθεί να τους χρησιμοποιεί. Με όλα αυτά λοιπόν η πολύ κακή εικόνα του ΑΡΗ ήταν κάτι το φυσιολογικό. Μια κακή εικόνα που θα ήταν πολύ χειρότερη αν δεν υπήρχε ο Τάτος που κατάφερε από το ντεμπούτο να ξεχωρίσει σαν την μύγα μέσα στο γάλα και να μας χαρίσει την ελπίδα ότι με τον Αγκάνθο μπροστά του και τον Γιαννώτα σε καλύτερη ημέρα θα καταφέρουν να σώσουν τον ΑΡΗ μας. Κράτησε μπάλα, την προώθησε όποτε έβρισκε ευκαιρία και  έδωσε και την ασίστ με την βοήθεια της τύχης στον νεαρό Καραγιάννη. Ενώ και ο Ζαραδούκας ήταν αρκετά καλός κάνοντας απλά τα βασικά. Από τους υπόλοιπους κανείς δεν ξεχώρισε αντιθέτως Καζναφέρης και Παπαστεργιανός ήταν μετριότατοι, ο Βελλίδης ασταθής, ο Κοέλιο "αόρατος" ενώ ο Γιαννίτσης παρά το γκολ που πέτυχε και τις καλές τοποθετήσεις του στα στημένα στην άμυνα ήταν μια από τα ίδια με τα λάθη του να μας στοιχίζουν βαθμούς. Ενώ για το στήσιμο της ομάδος από τον Αλκαράθ, τις αλλαγές του(Ρένια!?!?!) και το φαινόμενο Κοέλιο ότι και να πούμε είναι λίγο.

Τα πράγματα μετά από αυτή την ισοπαλία είναι πλέον οριακά και αν δεν αντιμετωπίσουμε την ωμή πραγματικότητα τότε πολύ σύντομα θα έρθουν χειρότερες ημέρες. Για αρχή αυτό το ανέκδοτο με τον Λ.Αλκαράθ πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει. Εντάξει τον φέρατε, έβαλε μέσα αυτούς που του είπατε, έθεσε άλλους εκτός ομάδος, έκανε και συνεχίζει να κάνει τους πειραματισμούς του αλλά όλα έχουν ένα όριο που ο Αλκαράθ το έχει ξεπεράσει κατά πολύ. Όπως τον φέρατε έτσι βάλτε τον στο αεροπλάνο και στείλτε τον σπίτι του γιατί είναι κυριολεκτικά επικίνδυνος. Φέρτε όποιον θέλετε απλά να συμφωνήσει ότι μπορεί να δουλέψει με αυτό το υλικό, δεν θα προσπαθεί σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές να "περάσει μηνύματα" στους καλύτερους παίκτες της ομάδος όπως είναι ο Γιαννώτας, δεν θα βάζει παίκτες από άλλες θέσεις σε άλλες θέσεις αφήνοντας άλλους απο έξω κ.α. Προχωράς με Αλκαράθ και δεν έχεις στοπερ και μπακ? Άσε τα λόγια και πήγαινε πάρε αύριο διαφορετικά ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να προχωρήσει εκ του ασφαλούς με πειραματισμούς. Κρίμα για όλους όσους ταξίδεψαν και έκαναν μια τόσο ωραία κερκίδα στην Κέρκυρα, κρίμα για αυτή την ομάδα που οι μανατζαρέοι και οι συμφεροντολόγοι την κατάντησαν σαν τα άσχημα τα μούτρα τους...

ΥΓ. Ευτυχώς που ο Ψηφίδης μίλησε με τον Σαρρή και αυτή την αγωνιστική δεν φάγαμε κανα γκολ οφσάιντ! Η υπερβολική κόκκινη κάρτα στον Παπαστεργιαννό είναι ψιλά γράμματα για τα καμάρια της Ελληνικής διαιτησίας.